Welkom

Heilige Filippus Neri

Wie

Waar

Nieuws

Gebed Wonder

Contact
 

We waren er bij ! Newman Zalig verklaard
(In nieuwsbrief ‘t Heike, oktober 2010)

Kardinaal John Henri Newman (1801-1890) is op 19 september j.l. in Groot-Brittannië Zalig verklaard door Paus Benedictus XVI. Wij, pastoor Miltenburg en kapelaan Loodts, zijn bezig een Oratorium (een priesterhuis) te stichten en kardinaal Newman was een Oratoriaan. Kortom, dit konden we niet zomaar laten voorbijgaan. We waren er bij ! net als vele anderen.

In aanloop naar de Zaligverklaring was Paus Benedictus enkele dagen eerder in het Anglicaanse Groot-Brittannië. In het begin was de pers over die man uit Rome ronduit sceptisch, kritisch, negatief, zoals de gewoonte is geworden in de rest van Europa als het over Kerk en geloof gaat. Maar gaandeweg veranderde de houding van de pers. Men zag op tv duizenden blije mensen, opgewekt en optimistisch, met een grote glimlach op het gezicht, een echt gelovig volksfeest. De klap op de vuurpijl was een jongeman van Afrikaanse origine die de Paus in naam van 3.000 jongeren met een Londens accent enthousiast toesprak. De pers stond verbaasd over het enthousiasme en het positivisme van die jongeren, verzameld rond een 83-jarige man. Ondertussen werd er door een aantal mensen geprotesteerd tegen het Pausbezoek en de Kerkelijke opvattingen rond moraal en (Rooms) geloof. Maar dat viel in het niet bij de duizenden enthousiastelingen en de gedegen commentaar van een aantal mensen die met hun beide voeten in de Kerk staan en het opnamen voor Paus, Kerk en moraal. Ondertussen begon de pers met een meer objectief verslag, zeer mooi dus.

Op zondag werd in Birmingham de Mis opgedragen door de Paus. Vele priesters en 80.000 gelovigen hoorden dat kardinaal Newman Zalig werd verklaard. Toen we daar zo ’s morgens naartoe gingen regende het. Een domper op de feestvreugde? Neen! Toen de Paus met de helikopter landde, brak letterlijk de zon door en stopte het met regenen. Ondertussen bleven de wolken dreigen, ik hield het plastiek jasje over mijn albe aan, – kleingelovige – maar het regende niet. Volgens mij was dat een gebedsverhoring van die vele duizenden die daar verzameld waren.

Zelf zat ik naast een Engels priester. Tijdens de viering nam hij regelmatig een knalrode zakdoek met witte stippen en regelmatig depte hij daar zijn ogen mee. Na de viering zei hij dat hij uit Manchester kwam en bijna heeft moeten knokken om bij de viering te kunnen zijn. De politie wilde hem niet binnenlaten omdat hij wat laat was. Hij vertelde dat hij Anglicaans priester was geweest en Katholiek geworden was. Met tranen in de ogen zei hij: “Ik heb dezelfde weg afgelegd als kardinaal Newman. Het komt heel dichtbij”. Een knokker! Inderdaad, mochten vele mensen de schoonheid en de eenheid van ons mooie geloof maar eens inzien en er voor knokken. Begrijp me goed: geestelijk knokken! Zodat we straks met Paulus kunnen zeggen: “Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop voleind, het geloof bewaard. Nu wacht mij de krans (…) waarmee de Heer (…) mij zal belonen op de grote dag, en niet alleen mij, maar allen die met liefde uitzien naar Zijn komst”
(2 Tim.4,7-8). Verzameld rond Jezus Christus in de Eucharistie “knokken” wij in liefde en vrede verder.

Kapelaan Karel Loodts

Deze website is aangeboden door: sitetotaal